با سلام خدمت دوستان عزیز . از انجا که هر کار بی هدفی سرانجامی نیز نخواهد داشت در ابتدا باید بگویم که هدف از طراحی و بارگذاری این مطالب علاوه بر کمک به دوستان مشتاق و علاقه مند به سینمای معناگرا بالا بردن سطح دانسته های خود و آشنایی با نظرات دیگر دوستان نیز می باشد و از دوستان عزیز خواهشمنـدم تا مرا برای رسیدن به این مهم با نظرات خود یاری دهند.

توجه مهم:

صفحه اصلی معمولا ثابت است و برای دیدن مطالب جدید باید به موضوع مربوطه در آرشیو موضوعی مراجعه کنید.  اگر از مرور گر  opera استفاده کنید صفحات را بهتر و مرتبتر خواهید دید.

Memento

موضوع :  

 لئونارد سلبی در  درگیری که به مرگ همسرش می انجامد حافظه کوتاه مدت خود را از دست می دهد . وی به دنبال پیدا کردن قاتل همسر خود است که به دلیل نداشتن حافظه کوتاه مدت راه خاصی را پیش می گیرد و ...

Memento

نویسنده : نسیم صادقی از وبلاگ نقد فیلم

حتما شنیده اید که به شوخی می گویند ژان پل سارتر همواره یه دنبال اختراع غذایی بود که احساس پوچی را در انسان القا کند. در فیلم Memento شاهد این هستیم که کریستوفر نولان احساس بیماری از دست دادن حافظه ی کوتاه مدت را با یک فیلم 113 دقیقه ای در بیننده به وجود می آورد. این فیلم که بدون شک به جا به سمت عقب بر می گردد ما را وادار به دوباره دیدنش می کند. یک بیننده ی نه چندان حرفه ای اگر تا آخر فیلم طاقت بیاورد پس از تمام شدن آن به خیلی از ابهامات ظاهری فیلم نمی تواند پاسخ دهد. با این حال معتقدم تماشاگر حرفه ای نیز برای درک کامل فیلم با مشکل مواجه است. در تاریخ سینما بارها با فیلم هایی برخورد کردیم که سکانس های آن در جهت عکس نمایش داده شده اند Memento از دو حیث با آنها فرق می کند. ...

Christopher Nolan

کریستوفر نولان در سی‌ام ژولای 1970 در لندن، از پدری انگلیسی و مادری امریکایی به‌دنیا آمد. با بردار بزرگترش، مَت، دوربین سوپر 8 پدرشان را برمی‌داشتند و فیلم‌های جنگی می‌ساختند که تشکیل می‌شد از چند تا صحنه‌ی اکشن مردانه. هفت سالش که شد، جنگ‌های ستاره‌ای اکران شد و کریستوفر انقدر باهاش حال کرد که شروع کرد به ساختن فیلم‌های کوتاهِ علمی- تخیلی. در آن زمان با آدریان و روکو بلیک توی شیکاگو زندگی می‌کردند.

وقتی دوره‌ی کارشناسی را در یونیورسیتی کالج لندن می‌خواند، فیلم کوتاه سوپر 8 میلی‌متریش با نام Tarantella در ایمیج یونین(Image Union) امریکا به نمایش درآمد.( سال 1989)...

Fight Club

Fight club

    باشگاه مبارزه دیوید فینچر ازنقطه مرکزی وحشت درذهن قهرمان داستان شروع می شود،هرچند
برای تماشاگر مدتی وقت می برد تا این موضوع را دریابد.چیزی که تماشاگر می بیند محدوده ای است نیمه ظلماتی که درآن واحد هم دارای مرز است وهم محدودیت ندارد.ما درفضا وبا آرامش و سرعتی  ملایم درحرکت هستیم.مسافرت ماباچشمک چراغ های نورانی ،موسیقی کوبی و تیترهای اول فیلم حیات می یابد. ودرست درلحظه ای که احتمال دارد ما با تعجب بپرسیم که این دیگر چه جورجائی است، با خشونت ازآن ورطه بیرون رانده می شویم وپس ازعبوراز یک اسلحه، آن را می بینیم که دردهان کسی چپانده شده است! فیلم باشگاه مبارزه ،مانند رمان ترتیب وقایع داستانی رامخل می کندودرعوض سلطه خودراباچند ایده ویرانگرکه جریان افکارعمومی رانشانه می رود،تثبیت می کند،- ایده هایی که مشابه آنها در فیلم های دیگر هالیوودی به این وضوح به یاد نمی آید. « اصلاح خویشتن فقط خود ارضائی است، انهدام خویشتن شاید راه حل ما باشد» این شعار، تیلر درون است. کسی که شخصیت مثبت باشگاه مبارزه نیست،بلکه وجه دیگرقهرمان فیلم ... 

کارگردان	David Lynch
محصول	۱۴۴دقیقه/  رنگی/  فرانسه/  ۲۰۰۳
ژانر	Drama and Thriller
بازيگران	Laura Elena Harring,  Naomi Watts,  Justin Theroux,  Ann Miller,  Robert Forster,  Dan Hedaya,  Billy Ray Cyrus,  Michael J. Anderson,  Michele Hicks,  Monty Montgomery

                                             (  نقد فيلم موجود است  )

موضوع :  بتی به خانه عمه اش در لس انجلس می رود که زنی را که حافظه اش را در تصادف از دست داده می یابد و برای پیدا کردن شخصیت واقعی او به او کمک می کند که اتفاقات ترسناکی برای آنان می افتد و ...

                                     بلوار مولهلند            

ماجرای این فیلم بسیار گنگ و معمایی است ، به خصوص برای کسانی که به زبان انگیسی مسلط نیستند با اینکه فیلم را با زیرنویس فارسی مشاهده می کنند و یا حتی بعضا مواردی بوده است کسانی که انگلیسی زبان مادری آنهاست برداشت کاملی از موضوع فیلم ، شخصیت ها و عناصر موجود در فیلم و همچنین منظور کلی کارگردان عاجز هستند. ......

                                 دیوید لینچ

ديويد كيت لينچ در20 ژانويه 1946 در مونتانا متولد شد . او در ابتدا قصد داشت نقاش شود و پس از حضور در بسياري از مدرسه هاي هنري وارد آكادمي هنرهاي زيباي پنسيلوانا شد و در آنجا كار در عرصه سينما را آغاز كرد .
در اين دوره با همكاري موسسه فيلم آمريكا, چهار فيلم كوتاه ساخت. او پس از برگزاري چندين نمايشگاه در گالري هاي محلي, به موسسه فيلم آمريكا رفت تا به تحصيلات پيش رفته سينمايي بپردازد .در همان جا كار به روي نخستين فيلمش "کله پاك كن" را شروع كرد . اين فيلم در 1976 به انجام رسيد .

او از محدود فيلم سازان مدرن آمريكايي است كه سبك بصري و كلامي اش كاملا ويژه و متمايز مي نمايد .
او علاوه بر تاكيدش بر سينماي آمريكا, همچون," وودي آلن" در فرانسه نيز مخاطبان زيادي دارد." جاده مالهالند" و "بزرگراه گمشده "از جمله پايگاه هاي وي ميان مخاطبان فرانسه هستند. او دوبار جايزه سزار فرانسه را براي بهترين فيلم خارجي از آن خود كرده و در 1990 نخل طلاي كن را ربود و در 2002 رئيس هيئت داوران فستيوال كن بود. در همين سال از سوي دولت فرانسه, نشان افتخار لژيون را دريافت كرد .
طراحي صحنه و مبلمان نيز از ديگر تخصص هاي هنري" لينچ" است .صدا نيز در فيلم هاي وي به اهميت تصوير است .

                               ALPACINO 

نام هنری: آلفردوجیمز پاچینو

سال تولد: 25 آوریل 1940

محل تولد: نیویورک

حرفه: بازیگر- تولید کننده- کارگردان نامدار سینما. دردوران تحصیلی فعالیت تئاتری دارد. آموزش بازیگری در آکتروز استودیو و به کار سینما وتئاتر می پردازد.                                                                                                                                              در کودکی وقتی سن کمی داشت پدرش آنها راترک کرد آنها در یکی از محله های بد نام منهتن زندگی  می کردند ...  او از بچگی استعداد عجیبی در بازیگری داشت و وقتی ادای مرد مرده را در می آورد برای همه جذاب بود.او برای اینکه بتواند زندگی خانواده را بچرخوانددر  کار های متنوعی مشغول بود. اویک مدت مسئول کنترل بلیت در تئاتر بود همین طوردر کارهای ساختمان سازی نیز مشغول بود. در دهه 60 در کافه لالاما زندگی میکرد و بازیهای زیبای او راهی برای تعدد پیشنهادات مختلف شد. او با بازیگران مشهورزیر نظر لی استراسبرگ به آموختن  بازیگری پرداخت . وی سبک مخصوص خود را دارد و رل هایش تقلیدی نیست. اوقدرت عجیبی درخلق کاراکترهای مختلف دارد....